اما نمونهء روشن از ميان نصوص نبوى كه بر مرجعيت سياسى - اجتماعى اهل بيت دلالت دارد ، حديث غدير است كه طبرانى با سندى كه بر صحت آن اجماع شده است ، از زيد بن ارقم نقل مىكند : پيامبر خدا زير درختانى در غدير خم چنين خطبه‌اى ايراد كرد : « هان اى مردم ! به زودى دعوت حق را لبيك خواهم گفت . من و شما در پيشگاه حق مسئول هستيم . اينك چه مىگوييد ؟ حضار گفتند : ما گواهى مىدهيم تو رسالت خويش را تبليغ نمودى و از هيچ تلاشى در اداى رسالت و نصيحت دريغ نكردى . خداوند پاداش نيك به تو عطا فرمايد ! پيامبر فرمود : آيا گواهى مىدهيد جز خداوند معبودى نيست و من بنده و رسول او هستم و بهشت و جهنم و مرگ حق است و رستاخيز فرا خواهد رسيد و ترديدى در آن نيست و خداوند مردگان را از قبرها برمىانگيزاند ؟ جملگى گفتند : آرى گواهى مىدهيم . پيامبر فرمود : خداوندا ! گواه باش . آن‌گاه ادامه داد : هان اى مردم ! خداوند مولاى من است و من مولاى مؤمنانم . من بر مؤمنان از خود آنها اولى هستم . كسى كه من مولاى او هستم ، على مولاى اوست . بار خدايا ! دوست بدار كسى را كه او را دوست دارد و دشمن بدار كسى را كه او را دشمن